2006/Sep/21

กลอนแห่งความคิดถึง

คิดถึงใครก็ไม่รู้


อยู่ๆน้ำตาก็ไหล

สสารตัวเองบ้างจะเป็นไร

เผื่อบางทีหัวใจจะได้ลืม

__________________

หวั่นๆและไหวๆ

เราคนไกลจึงใจท้อ

เจ็บปวดกับการรอ

แต่ก็ขอให้เธอกลับมา

_______________

ดาวอยู่ไกลลิบๆ


ยังกระพริบแสงให้เห็น

เธออยู่ใกล้ๆแค่ใจเร้น

แต่ทำไมมองไม่เห็นหัวใจเธอ

__________________

ทำไมต้องเก็บซ่อน

ความอาทรไม่ให้เห็น

เจอธหน้ทำชาเย็น

เหมือนไม่เป็นคนรักกัน


___________________

edit @ 2006/09/22 08:59:19
edit @ 2006/09/22 09:04:12

Comment

Comment:

Tweet



มาร่วมด้วยช่วยเมนต์
ไปอีกคนละนะ
#6 by ~the xnux~ At 2006-09-24 20:35,
หวัดดี ไปละ
#5 by ปลาร้า At 2006-09-22 10:19,
อายแล้วงงหวะ
#4 by ที่รัก At 2006-09-22 09:35,
ฝากกลอนให้แล้วกันพรุ่งนี้อาจสายเกินไป
ถ้าคุณโกรธใครขึ้นมาแล้วไม่มีใครอยู่ตรงนั้นเพื่อช่วยแก้สถานการณ์
จงทำด้วยตัวเอง
บางทีใครคนนั้นอาจจะยังคงอยากเป็นเพื่อนกับคุณอยู่
และถ้าคุณไม่ทำ พรุ่งนี้อาจสายเกินไป



#3 by แสนดี At 2006-09-22 09:29,
ใส่รูปหน่อยสิครับ
เนื่อหาก็ให้มันยาวกว่านี้นิดนึงนะ
#2 by ~the xnux~ At 2006-09-21 17:25,
กลอนก็เพราะดีนะแต่มันอ่านยากจัง
#1 by กระปุ๊กลุก At 2006-09-21 17:21,